27 Mei schreef ik de laatste persoonlijke blog.

Van 27 mei tot nu zijn er dingen anders, veranderd ....

Dus de hoogste tijd voor een nieuw stukje dacht ik.

Voor degenen die het leuk vinden, maar vooral een manier van dingen van je afschrijven.

Die lieve Ron vecht nog steeds elke dag door…..

Voor nog een dag erbij, elke dag opnieuw….

Steeds meer medicijnen voor de pijn etc.

Maar ook steeds meer tekenen van aftakeling.

Een wonder …. Op 18 mei gehoord, meneer U heeft nog maximaal een maand te leven,

Maar gisteren was dit wel mooi even 2 maanden geleden….

2 maanden, wat vliegt de tijd, maar dit is ook weer angstig als je erover nadenkt.

Hierdoor mochten ze hun 12 jarig huwelijk nog vieren, gewoon onder hun.

Alles rustig aan, ze komen helaas nergens meer en hierdoor veranderen dingen….

Voor hen, maar ook voor ons als hun vrienden. Je neemt gepast een zekere afstand, want je weet, het is al snel te druk, te veel, want je weet: Ron is moe, heel moe.

Wij werken de hele dag, daarbij nog het huishouden, kids, sportclubs, gewoon het dagelijkse leven, maar dat is zo vreselijk anders natuurlijk. Wij kunnen pas na het eten ergens naartoe gaan, maar dan is het voor hen al bijna bedtijd.

Die drukte … drukte door werk, vooral voor mij heeft dit de afgelopen weken voor overvolle werkuren gezorgd, het groeide zowat boven mijn hoofd uit. Het piekeren erbij, de zorgen erbij, ga maar na. En dan toch steeds de tijd maken voor mensen om ons heen, mensen helpen, waar ik zo goed in ben, gewoon uit eigen beweging….

Dat moet van mezelf anders, daar denk ik de laatste paar dagen veel over na, want waarom doe ik dat eigenlijk steeds? Ik verwacht er nooit iets voor terug, maar waar komt toch die drang vandaan om dit te doen. Het gaat van aardig zijn (interesse, luisteren) naar goed zijn (hulp bieden waar nodig) tot gek zijn (teveel doen, wat je dan weer van anderen te horen krijgt natuurlijk) ……

Tot je het gevoel krijgt (gewoon van alles bijelkaar, ligt niet aan 1 persoon natuurlijk), dat sommige mensen alleen die kant van je opzoeken, maar je niet aardig genoeg vinden om bijv. eens een kop koffie te komen drinken, ik noem maar iets heel stoms…..

En daar gaat dit persoontje dan over nadenken.

Ik moet dit gewoon niet meer doen, simpel zat! Tenminste niet in die mate …. Want het hoort gewoon bij me, dat is een feit, zo ben ik van klein af aan.

Voel ik teveel aan? Merk ik teveel? Zie ik teveel door dingen heen? Ik weet het echt niet…..

Misschien moet ik wel niet zoveel nadenken…..

Voor de rest gaat het prima hier, Ryan gaat met grote vooruitgang op zijn rapport over naar groep 7, Riley gaat met een topscore naar groep 2. De grote mannen hier zijn van cross overgestapt op trial, heel leuk dus! Die ukkie hier kan voorlopig vooruit op de quad en later beginnen op de KTM, maar al met al een hele coole gezamenlijke hobby voor ze.

De kids hebben over 4 dagen vakantie, wij pas over 4 weken en die weken zijn nog gevuld met veel werk, maar dan vliegt ook de tijd, maar heb ik dus ook weinig tijd voor leuke dingen. Het is altijd een kwestie van keuzes maken, maar gezellig hebben we het thuis ook. Nog maar weinig meegekregen van het WMC helaas, we zijn wel naar de opening geweest en ik ben afgelopen donderdag naar Guus en Network geweest, wat me heel goed bevallen is! Maar er komen nog 2 weken, dus ergens moeten ook wij een avondje vinden dat we naar het park of de markt kunnen gaan.

Deze zomervakantie gaan we niet op vakantie, misschien een paar dagen naar de camping ergens, maar geen vliegvakantie, lijkt me logisch om  welke reden dit is.

Ik ga wel proberen om in de herfstvakantie een weekje met mijn mannen de zon op te zoeken, want ik vind dat heel belangrijk, komt natuurlijk ook omdat ik thuis werk en daarom veel aan huis gekluisterd zit en die combinatie met kids en huishouden niet altijd even makkelijk is…..

Met en met ben ik mijn hyves aan het opschonen, ik heb gewoon gemerkt dat ik geen oppervlakkige hyvster ben, ik kan daar gewoon niks mee, heb daar denk ik gewoon de tijd vooral niet voor, vandaar dat mijn ‘vriendenlijst’ steeds korter zal worden, maar dit is gewoon mijn keuze, mijn manier van hyven, dat is zeker niet persoonlijk bedoelt!

Lieve mensen, hierbij wil ik het laten voor nu, ik ga nog ff wat poetsen hier, wasjes doen, dan lekker pizza’s eten en dan wil ik toch echt de film Angels & Demons kijken en ook nog in de jacuzzi gaan….. Ik wens iedereen alle goeds, geniet van alle kleine dingen, dat doe ik nl. ook!

Melanie